Gogbot video

Goed, nog 1 post dan over Gogbot en dan houd ik op. Ik heb mijn foto’s even verwerkt tot een video met een bijpassend muziekje eronder. Die staat inmiddels op Youtube en ook nog eens hieronder:

Goh, wat ben ik toch eigenlijk goed…

De schaduw van de wind

Zoals jullie ongetwijfeld weten leest jullie favoriete blogger wel eens zo af en toe een boek. Het heeft even geduurd, maar sinds vorige week heb ik weer eens een boek uitgelezen. Dat was “De schaduw van de wind” van Carlos Ruiz Zafon. Dat was een geweldig boek zeg! Ik ben niet zo’n hele boekenwurm, maar deze vond ik toch wel erg goed. In het kort kwam het hier op neer (nee, geen spoilers ) :
Daniel Sempere is de hoofdpersoon uit het boek. Hij woont in Barcelona in de jaren 40 van de vorige eeuw en dat is niet bepaald een prettige periode. Hij wordt als 12 jarige jongen meegenomen door zijn vader naar een geheime plek. Deze geheime plek is het kerkhof der vergeten boeken, hier liggen boeken opgeslagen die men allang vergeten is. Diep weggestopt om zo bewaard te blijven. Het is een gebruik dat als je er komt dat je een boek uitzoekt wat je adopteerd. Dit boek zul je altijd bij je houden en zorgen dat het niet verdwijnt. Daniel mag een boek uitzoeken en kiest “De schaduw van de wind” geschreven door ene Julian Carax. Voordat ze naar binnen gingen in het kerkhof sprak Daniel z’n vader de volgende woorden tegen hem:

“(…) wat je vandaag zult zien mag je aan niemand vertellen. Aan niemand.” “Zelfs niet aan mama?” informeert de jongen met gedempte stem. Zijn vader zucht, terwijl hij zich verschanst achter het trieste glimlachje dat hem als een schaduw door het leven volgt. “Natuurlijk wel”, antwoordt hij. “Voor haar hebben we geen geheimen. Haar kun je alles vertellen.”

Hiermee is de toon gezet. Toch is Daniel benieuwd naar wie nu die Julian Carax was en gaat op onderzoek uit. Hierdoor raakt hij uiteindelijk in allerlei zaken verwikkeld waar ie beter niet in had kunnen zitten . Je proeft de hele sfeer van die jaren zo goed in het boek. Het oude barcelona, corruptie (bij de politie bijvoorbeeld), verraad, bedreigingen, liefde, haat, alles zit erin. In het begin moet het verhaal even op gang komen, maar als het dan op gang is gaat het ook behoorlijk snel van de ene gebeurtenis naar de andere.

Aan het eind volgt nog een stukje over het leven van Daniel jaren later. Een leuk detail is dat het boek begint en eindigt met bovenstaande zinnetje. In het begin is het de vader van Daniel die dag zegt, aan het eind loopt Daniel met zijn zoon weer naar het kerkhof der vergeten boeken en is het cirkeltje weer rond.

Al met al een heel avontuur en erg goed geschreven! Hij heeft weer nieuw boek “Het spel van de Engel”, maar dat is me nog iets te duur (25 euro). Dit boek had ik voor een tientje te pakken bij V&D destijds. Even afwachten dus tot die ook in de budgetbak komt te liggen, heb ik weer wat te doen…

Enschede zong mee

Zo, dat was een gezellig feestje gisteravond! Via de twitter had ik vooraf vernomen dat de sfeer er niet echt in te krijgen was in het begin van de avond, maar later is dat zeker goed gelukt! Waar gaat dit over?

Dit gaat over de derde denderende muziekdonderdag. Dat zijn feestjes op de Oude Markt in Enschede waar muziek aan te pas komt, de eerste avond was het Bolke aan de beurt met Bolke Open Air (travestieten enzo), de tweede week was het salsa night en gisteren was het meeblehr-avond. Nou, dat heb ik geweten! Rond 19:30 was het blijkbaar begonnen, maar ik hoorde dat er weinig mensen mee zongen. Was ook niet zo vreemd, want dat was toen nog helemaal niet de bedoeling. Rond 20:30 begon het meezing-spectakel en kreeg iedereen een krantje waar de songteksten in stonden. Naarmate de avond vorderde en er her en der wat meer bier in ging werd het gezelliger. Uiteindelijk nog in een grote polonaise beland de oude markt rondgelopen. Ja, het was gezellig

Onderstande 2 (slechte) foto’s heb ik gemaakt tijdens het feestje

Ook onderstaande geluidsfragmenten (opgenomen met iPhone) horen erbij:
Zo klinkt meezingend Enschede
Enschede zingt “Ik zie een ster”
Enschede zingt Grease (niet)
Met bloed, zweet en tranen schreeuwt Enschede zich schor!

Treintjes kiekn

Van de week ben ik met het werk op excursie geweest naar Miniatur Wunderland in Hamburg. Dit is de grootste modelspoorbaan van Europa en er rijden maarliefst 890 treintjes rond over ruim 4 kilometer spoor. Dit hele spulletje wordt aangestuurd met meer dan 50 computers en daar ging het ons dan ook om!

We kwamen aan en kregen een technische rondleiding langs het hele spul. De controlroom was indrukwekkend met vele schermenwaarop de beelden te zien waren van meer dan 200 camera’s die op en rond de baan hingen. Een aantal camera’s waren gemonteerd in treinen of autootjes en zo kon je dus ook het beeld van daarvan zien in de controlroom. Als er iets loos was werd er een mannetje opgepiept en die moest dan terplekke de boel fixen. Het was al met al een mooi stukje techniek.

Maar ja, naast de techniek was ook de creativiteit van de makers wel bewonderenswaardig. Prachtig mooie landschappen, grote steden, een bomvol stadion, een popconcert, camping, niets was te gek voor ze. Het aantal details was ook enorm groot. Zo waren zelf de kantoorgebouwen ook nog ingericht en al en zag je her en der op verscholen plekjes poppetjes “het” doen. Erg leuk dus.

Daarna was er ook nog even kort tijd om Hamburg te bekijken. Nou ja, de bedoeling was om op een terras neer te ploffen voor een biertje, maar voordat dat eens gevonden was waren we de halve stad door. Hamburg is best een aardige stad en we hebben op een vrij decadent terrasje (met bijbehorende decadente prijzen) een biertje gehad. Al met al was het een hele gezellige dag!

Schoolreisje

Gisteren was het weer zover: Het jaarlijkse schoolreisje van onze afdeling naar euh, tja, waarheen? Bij ons is het de gewoonte dat er altijd heel stiekem gedaan wordt over de bestemming. Een paar weken voor vertrek kwam er een mailtje met wat aanwijzingen die na enig recherchen toch wel makkelijk te ontcijferen waren. We zouden gaan fietsen en varen in Amsterdam!

Nou, daar zit je dan om 9:30 in de bus en tja, wat doe je dan? Nou, daar hadden wij de oplossing voor: Koehandel! (Dat is dat spelletje waar ze zelfs al een NK van gehouden hebben ja….). De buschauffeur heeft een mooi sight-seeing rondje door Hengelo en Deventer gehouden alvorens we naar Amsterdam vertrokken, zo heb ik Hengelo en Deventer nog nooit gezien! Na maarliefst 3 uur waren we ter plaatse en kon er begonnen worden met lunchen. Een soort Big Momma in een hotel had lekkere broodjes klaargelegt en we konden flink eten. Er werd ons meegedeeld dat de croissantjes die er lagen de enige waren en dus dat het mandje leeg was ze dan ook echt op waren. En wat was er als eerste op? Alle soorten en maten broodjes, behalve de croissantjes. Goh, wat smaakten die 3 croissantjes die ik achteraf nog heb gehad lekker

Daarna liepen we richting een fietsenverhuurbedrijf in Amsterdam ( http://www.yellowbike.nl/ ) en daar werden we in groepjes van 10 verdeeld (en ja, dat is nog best lastig) om vervolgens met een gids een rondje Amsterdam-by-bike te doen, Dat was een heerlijk tochtje en ik heb stukjes Amsterdam gezien die ik nog niet eerder heb gezien. Het kan er zelfs op sommige stukjes heerlijk rustig zijn! Rond 15:30 arriveerden we in het Vondelpark en we realiseerden ons daar dat het de bedoeling was dat we om 16:30 bij de boot moesten zijn, we hebben daar dus met gezwinde spoed een biertje genuttigt en zijn doorgeraced naar het eindpunt. In de P.C. Hooftstraat gingen we nagenoeg even snel dan de veel te dure auto’s die daar staan en we kwamen dus ruim nog mooi op tijd aan. Toen zijn we in de boot gesprongen om vervolgens een klein uurtje heerlijk geroosterd te worden. Toen we goed gaar waren zijn we weer uitgestapt.

Daarna hebben we gegeten bij Humprey’s restaurant, dat was op zich prima te eten en daarna zijn we weer de bus in gedoken en richting Enschede gegaan. De buschauffeur had in tussentijd waarschijnlijk de route nauwgezet bestudeert, want dit keer ging het een stukje handiger in Deventer en Hengelo dan de heenweg. Waarschijnlijk liggen er slechts een paar verkeersborden om rondom Saxion Deventer. Toen ik uiteindelijk naar huis fietste realiseerde ik me ineens dat ik ook langs een Humprey’s restaurant in Enschede fietste. Volgens mij hetzelfde concept voor dezelfde prijs, dus dat is wel handig voor de liefhebbers.

Maar goed, al met al was het een leuk uitje, als je goed zoekt kun je foto’s van ons vinden op de website van de gele fietsjes. Later!

Willem Wilmink Festival

Vandaag even op pad geweest naar de Javastraat om daar een WWW (Willem Wilmink Wandelroute) op te halen. Deze routes waren vandaag verkrijgbaar in het kader van het Willem Wilminkfestival. Willem Wilmink heeft een groot deel van zijn leven in het mooie Enschede gewoond aan de Javastraat. Hij heeft Enschede en de Javastraat behoorlijk vaak bezongen en geprezen in zijn gedichten. Ik had me nooit echt in hem verdiept, maar heb vanochtend eens even wat verhaaltjes van hem gezocht op internet. Er zitten wel leuke, vaak grappige, gedichtjes bij.

Waarschijnlijk kent iedereen stiekem wel iets van zijn hand, hij heeft teksten geschreven voor bijvoorbeeld het klokhuis, de film van ome Willem, Sesamstraat, kinderen voor kinderen en de stratenmaker op zee show. Daarnaast is er nog wel veel in Enschede van hem terug te vinden. Bijvoorbeeld bij de vuurwerkramp kwam het gedicht “Enschede huilt” van zijn hand. Ook zijn er boekjes vol met gedichtjes uitgekomen, meestal overal heel normale “gewone mensen” dingen. Beroemd worden, verplichte verjaardagsbezoekjes, de oorlog en De dood.

Ook heeft hij een hele gedichtenbundel geschreven over de Javastraat in Enschede. Daarin staan grappige dingen die zoal gebeurden in de straat. De dorpsgek die zo af en toe langskwam , over een verstandelijk gehandicapte jongen die altijd mee kwam voetballen en de multi-culti samenleving. Die Javastraat is her en der nog steeds wel volksbuurt achtig. Ik liep er rond te kijken en ze hadden her en der Willem Wilmink gedichten en andere leuke dingen op de ramen geplakt. Halverwege lande ik aan bij een stel buurtbewoners die biertjes aanboden voor 50 cent. Dus daar ben ik maar even gaan buurten, was wel gezellig

Het geboortehuis van Willem Wilmink

Hij was veel te bekennen in de stad vroeger, bijvoorbeeld in zijn stamkroeg Het bolwerk (die zit tegenover Fred en Douwe). Verder was ie een graag geziene gast overal en nergens. Ja, die Wilmink was een markant figuur en stiekem vind ik zijn werk best wel leuk. Heb zelfs voor de gelegenheid nog maar even een CD gekocht waarop Herman van Veen (Spetter pieter pater…) gedichten/liedjes van Willem Wilmink voordraagt. Een beetje zoetsappig, maar wel leuk