Theatersport

Deze column verscheen eerder in Sax.nu

Dinsdagavond zeven uur. Ik sta te blauwbekken voor het kleinste theatertje van Nederland. Straks ga ik weer anderhalf uur theatersporten, mijn favoriete tijdbesteding van de afgelopen maanden. De meeste mensen kennen theatersport van de Lama’s op tv: geïmproviseerde scènetjes, gebaseerd op input vanuit het publiek.

Theatersport werkt met een aantal basisbeginselen: accepteren, risico nemen, teamdenken en loslaten. Die uitgangspunten kan ik zonder enige moeite dagelijks toepassen in mijn werk. Met accepteren wordt bedoeld dat je een situatie neemt zoals ie is. Een medespeler zegt tegen je: ‘Zullen we Fikkie uitlaten?. Het is dan de bedoeling dat je accepteert dat je dat gaat doen en dat er wellicht een hond, een riem of iets anders (virtueel) aanwezig is. Als docent word ik geacht input van studenten te accepteren, er onmiddellijk op in te spelen en er soms dingen bij te halen die er in eerste instantie helemaal niet waren.

Uw favoriete blogger aan het werk (als theatersporter)

Risico nemen is ongetwijfeld bekend. Ergens in durven te stappen zonder dat je weet waar het eindigt. Geen enkele scène bij theatersport is van tevoren bedacht en bij elke scène is het onduidelijk waar het eindigt. Vooraf overleggen met je medespelers is er niet bij. In mijn lessen ga ik het liefst met studenten op reis om samen nieuwe dingen te leren. Dat brengt een zeker risico met zich mee en dat moet je durven nemen.

Teamdenken slaat op de samenwerking met je team. Als theatersportgroep moet je elkaar feilloos aanvoelen. Een blik moet genoeg zijn om duidelijk te maken waar je naar toe wilt. Bij mijn werk als docent heb ik ook te maken met teams waarbij het essentieel is dat je elkaar aanvoelt en aanvult. Dat geldt voor zowel docententeams als studententeams.

Loslaten gaat over de kunst van het loslaten van je eigen ideeen. Ik kan van tevoren nog zo’n prachtige scène bedenken, maar als mijn medespelers wat anders doen of het publiek noemt een totaal ander onderwerp dan ik hoopte, dan moet ik mijn idee loslaten en meegaan in de flow. Dat geldt ook voor docenten. Je kunt een geweldige lessenreeks bedenken, maar als die niet aan blijkt te slaan bij je publiek is het de kunst om je oorspronkelijke idee los te durven laten en het anders te gaan doen.

Wanneer stuurt Saxion docenten op een cursus theatersport? Leuk en leerzaam!