De belastingdienst en Essent kunnen het nog leuker maken!

Belastingdienst
Zit je half versuft na een dag noeste arbeid met een bord op het schoot televisie te kijken, beginnen ze over de belasting aangifte: Dat je die toch echt wel in moest vullen voor morgen. Ineens besef je je dat je ook nog niet gedaan hebt, maar dat je ook nooit bericht hebt gehad. Moet het dan wel of niet?

Nou, de belastingdienst bied uitkomst, immers, leuker kunnen we het niet maken. Wel makkelijker. Na een kleine expeditie op de Belastingdienst site kom je een mooi stukje proza tegen:

Fuck, denk je dan. Moest het dus toch? Terwijl ik elk jaar nog weg kwam met het niet doen van aangifte, omdat ik nooit wat zinnigs aan te geven heb en de belastingdienst ook nooit gemeend heeft dat ik dat zou moeten doen. Ik zag me al druk worden vanavond. Toevallig las ik op diezelfde site ook iets over ondersteuning via Twitter bij het doen van aangifte. Nou, een tweet kon ik er wel aan wagen:

Toen ik terugtweette dat het antwoord op beide vragen nee was hoorde ik niets meer. Je zou haast denken dat de belastingdienst het wel prettig vind als je aangifte doet. Na een algemene tweet rondgestuurd te hebben via #durftevragen kwamen er ook verschillende antwoorden binnen. Van “Ja, het moet” tot “Nee, het hoeft niet”. Ik was nog steeds niet overtuigd dus waagde ik er eens een telefoontje aan. De belastingtelefoon meldde via een uitvoerig keuzemenu dat ze te druk waren met echte vragen en dat je voor algemene vragen op de site terecht kon. Nou, ik weer naar de site, eens kijken wat er nog meer te vinden was. En tadaaaa:

Voor de duidelijkheid, dat is dezelfde site als bovenstaande. Fijn he? Maar goed. Ik heb het dappere besluit genomen om het maar weer eens niet te doen. Is me elk jaar nog goed afgegaan, dus ook dit jaar gok ik zo. Maar de slogan “Leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker” gaat niet helemaal op. Ze hebben het vooral leuker gemaakt. Ik kan er wel hartelijk om lachen.

Essent
Nou en toen dacht ik, laat ik eens gezellig op mijn bankafrekening kijken, daar wordt ik meestal zowaar nog blijer van en zo ook dit keer! Ik zag dat ik maar liefst 153 euro had teruggekregen en ik was toch wel een beetje benieuwd waar ik dit aan te danken had. Ik had geen bericht thuisgekregen dus vond het wat vreemd. Dus ik in al mijn dapperheid de helpdesk gebeld en achteraf donders spijt dat ik het gesprek niet heb opgenomen, want het was hilarisch. Een reconstructie:

Ruud: “Goedenavond! Ik zag op mijn bankafschrift dat ik ineens 153 euro heb gekregen van jullie. Op zich wel leuk, maar ben benieuwd waar ik het aan te danken heb, want ik wil er geen gedonder mee hebben.”
Helpdesker: “Oh, nou het klinkt in ieder geval goed. Ik zal eens even kijken. Maar mag ik eerst even uw gegevens controleren?”
Ruud: “Ja hoor mag”

Blabla over alle adresgegevens enzo, dat klopte als een bus. Er was 1 adres van mijn bekend en dat stemde mij vrolijk, want ik was 8 maand geleden verhuisd, maar blijkbaar was dat oude adres helemaal weg uit hun systeem. Op zich goed dus!

Helpdesker: “Ja, ik moet even het programma opstarten waarmee ik betalingen enzo kan zien. Hmmm, ik zie hier dat u maandelijks XXX betaald”
Ruud: “Ja, dat klopt, maar kun je ook zien waar ik die 153 euro aan te danken heb?”
Helpdesker: “Nee, geen idee”
Ruud: “Hmmm, ik ben 8 maand geleden verhuisd, kan het daar iets mee te maken hebben? Al heb ik de eindafrekening van het vorige adres al gehad.”
Helpdesker: “Zou kunnen ja….”
Ruud: “Maar dat is niet te vinden?”
Helpdesker: “Nee….”
Ruud: “Oh….” (ondertussen lach ik wat, want ik zie de lol er wel van in)
Helpdesker: “Tja, 153 euro he? “
Ruud: “Ja, en nog 63 cent…”
Helpdesker: “Oh…, tja….., euh? ….. Was het misschien een welkomstkadootje?”
Ruud: “Huh?”
Helpdesker: “Ja, dat we een of andere actie hadden ofzo, 200 euro als je een abonnement bij ons nam ofzo”
Ruud: “Het was 153,63 en ik had al een abonnement”
Helpdesker: “Oh ja…, nou, ja, ik weet het ook niet hoor”
Ruud: “Oh, nou ‘t zal dan wel he?”
Helpdesker: “Ja, ik wens je veel plezier ermee!”
Ruud: “Nou, bedankt he!”

Nog een beetje onwezenlijk hing de telefoon op en schoot ik in de lach. Ik krijg dus 153,63 van Essent en niemand weet waarom… Ik heb 10 minuten in een soort lachstuip gelegen, dat is toch te leuk?

Toen dacht ik heel dapper: “Laat ik eens op Mijn Essent kijken”. Mijn Essent is een online dienst van Essent die meestal niet werkt en van geen kant klopt, maar toch… Ik klikte ergens wat rond en vond een kopje rekeningen. Daarin stond er 1 van 11 maart en toen ik die opende zag ik een soort eindafrekening waarbij het erop neer kwam dat ik 153,63 terug zou krijgen. De pret werd nog groter! Ik kon zelf via Mijn Essent dus eerder wat terugvinden dan de beste helpdeskman…. En om het feest compleet te maken hebben ze het ding zo te zien naar mijn oude adres gestuurd, terwijl de beste man beweerde dat er toch echt maar 1 adres bij ze bekend was.

Nog steeds snap ik niet hoe het nu zit, maar vooralsnog vind ik het wel prima… Om de lol nog groter te maken vulde ik voor de grap de verbruiksmanager maar eens in. Dat is een ding die voor je uitrekent hoeveel je waarschijnlijk terug gaat krijgen bij je jaarafrekening. Het ding riep dat ie mijn gasverbruik toch wel erg laag vond en of dat toch echt klopte. Ja, dat klopte….

Vervolgens melde het ding dat ik 645 euro terug zou krijgen, met een ietwat bedroefde smiley ernaast. Daarbij stond ook nog een advies maandbedrag van 11 euro en dat ik het wel kon verhogen. Nou, ik heb me huidige maandbedrag even uitgeblurred, maar dat is meer dan 11 euro…

Kortom: Mijn avond is weer goed! Dikke pret gehad met Essent en de belastingdienst. Bedankt jongens, het is fijn om klant van jullie te zijn!

Het tragische verhaal van een K(n)ut ijsbeer

Waarschuwing, deze blogpost hangt van onzin aan elkaar en dient niet gelezen te worden als je dagelijks bomen knuffelt, leid aan Knutoverdosis of een verminderd gevoel voor humor

Drie dagen geleden werd de hele wereld opgeschrikt door verschrikkelijk nieuws….. Was er weer een kerncentrale uit elkaar gerold in Japan? Waren we aangevallen door Gadaffi? Nee, Knut is dood! Wie is dood? Knut, de ijsbeer…. En niet zomaar dood, maar echt ernstig dood. Zeldzaam gewoon… Je kon geen website te voorschijn toveren en je zag het droeve nieuws: “Knut is dood”. Na 3 dagen diepe rouw ben ik in staat mijn gedachten erover in te typen… Al huil ik elke dag nog ijspegeltjes…

Knut was een ijsbeer. En nee, niet zomaar een ijsbeer die de hele dag liep te ijsberen. Nee, ondanks dat Knut z’n ijsbeermama ‘m ijskoud aan de kant heeft gezet is ie niet bij de ijsschotsen neer gaan zitten. Knut wilde de wereld veroveren! Maar ja, hoe kon hij weten dat er een of ander kerel zich over ‘m ontfermde en dat ie dus eigenlijk helemaal onder de plak zat bij de verzorgers in de dierentuin? Hij wist het niet. Het was heel tragisch allemaal….

Maar Knut groeide langzaam maar zeker op. Hij kreeg dagelijks een flesje van een soort hippie en de hele wereld genoot ervan. Knut was het toonbeeld van een knuffelbeer en de kans bestaat die ie nu een hele generatie verpest heeft door te laten zien dat ijsberen best wel schattig zijn. Net zo schattig als Gorilla’s, zoals Bokito (nog zo’n held!). Knut huppelde vrolijk rond met dagelijks camera’s op zich gericht, maar hij bleef er koeltjes onder. Zijn grote inspiratie was Ruud (“ff lekker knuffelen”) uit de eerste serie van Big Brother. Hij knuffelde wat af! Ik heb echt enorm veel waardering voor ‘m, omdat ie zo gewoon is gebleven. Hij is nooit naast z’n naast ijsbeerpoten gaan lopen. Niets dan respect voor deze coole ijsbeer!

Toch is na een tijdje Knut een beetje aan lager wal geraakt. Je weet hoe dat gaat he, menig uitgerangeerde B-film acteur heeft er ook last van en zo ook Knut. Knut zette het op een zuipen! Hij dronk vooral Smirnoff ice en Jager-(Alleen als ie ijs- en ijskoud is)-Meister. Hij begon ook nog te roken, als een schoorsteen, echt verschrikkelijk! En de medewerkers van de dierentuin maar denken dat Knut’s verzorger stiekem rookte tijdens werktijd, maar nee hoor… Hij begon veel te piekeren. Liep ie dagen lang te ijsberen…

Maar bij tijd en wijle weigerde Knut langer te piekeren over zijn K(n)utleven. Hij leefde weer een beetje op. Knut vond dat er genoeg werd gezeurd op de wereld en de K(n)ut ijsbeer vond het een mooi moment om eens even aandacht te vragen voor het feit dat het einde der tijden voor de ijsberen naderde. Knut ging huis aan huis langs bij mensen (in zijn ijspaleis autootje) om ze vrede en geluk te brengen. Als ze dan open deden zette ie een poot achter de deur en smeerde ze een blaadje aan met de vraag of ze dat toch eens wilde lezen. Knut was een ijsbeerjehova geworden en de wereld geloofde hem massaal. Nog nooit heeft het mogelijk uitsterven van de ijsbeer zoveel aandacht gehad. Het ironische is dat Knut nu toch geholpen heeft om de ijsbeer een stapje dichter bij uitsterving te krijgen.

Maar ja, toch ging het helemaal mis met Knut. Getriggerd door Jehovawaanzin ging het van kwaad tot erger. Hij raakte ook nog aan de drugs. Tripte z’n hele verblijf door, dacht zo af en toe dat ie een teddybeer was en zag regelmatig roze olifantjes. Daarvan wist ie dan nooit of dat een hallucinatie was, of dat de olifanten in het verblijf er naast gewoon hun wekelijkse gay-party hadden. Zijn verzorger kwam zo af en toe zijn hok nog in en die werd dan afgelebberd of dat ie een waterijsje was. De beste man dacht dan dat dat kwam omdat Knut hem zo lief vond, maar het kwam gewoon omdat Knut zo stoned als een garnaal niet meer precies wist wat ie deed.

Ja, heel tragisch allemaal. En nu is ie dus dood. Morsdood, vrij ernstig dood zelfs. Door het vele blowen is ie op een goeie dag omgevallen en in het water gestuiterd. Zijn verzorger riep nog: “Nee, geen bommetje!”, maar het was al te laat. Knut is niet meer… Het afscheid was wat kil, maar we zijn er vanaf. Gelukkig! Opgeruimd staat netjes….

Door het schrijven van dit stuk ben ik er ook helemaal van genezen. Ik heb dankzij die vooringenomen, arrogante Knut de schurft hekel aan ijsberen gekregen en beloof hierbij plechtig nooit meer het woord Knut te Twitteren, en mocht ik er een tegen komen zal ik ook die hoogstpersoonlijk naar de ijsberenhemel helpen… Nu blij allemaal?

Japan door de ogen van een nieuwsjunk

Vrijdag 11 maart, 7:00 ‘s ochtends. Uw favoriete blogger ontwaakt zomaar, zonder wekker, uit een onrustig nachtje. Druk gedroomd, veel gedaan de week ervoor, kortom niet een topochtend. Ik pak mijn iPad er maar eens bij om even een beetje bij te lezen op Twitter. Ik doe dat niet altijd ‘s ochtends, maar soms wel. Zo ook deze ochtend. Mijn oog viel op een net geplaatst berichtje:

@BreakingNews is een bekend twitteraccount die altijd enorm snel is met het plaatsen van nieuws. Nog niemand had het erover. Ook de tweets van CNN niet en ook de website van CNN niet. Nu komen er wel vaker berichtjes over aardbevingen voorbij en ook wel vaker berichten met een tsunamiwarning erbij. Sinds kerst 2004 is dat bij vele aardbevingen het geval. Ik hechte er dus weinig waarde aan, want ach, het is weer de zoveelste melding en het zal wel weer meevallen dacht ik nog. Een halfuur later wist ik al dat misse boel was….

Vlak na dat eerste bericht kwamen er wat meldingen van het daadwerkelijk aan land komen van een tsunami, via Twitter veelal. Nog steeds dacht ik dat het allemaal wel los zou lopen, maar toch enigszins nieuwsgierig (het klinkt niet goed, maar het is hier toch het goede woord) zette ik CNN aan. Daar zag ik de allereerst beelden van een golf die tegen een brug aan sloeg, die boten meenam en met behoorlijke kracht onder de brug door stroomde. Ik dacht nog even: Mwoah, valt mee. Wel erg, maar als dit het is hebben we geluk. Wat op zich wel een absurde gedachte als ik nu de beelden terugzie. Ik bedoel de beelden zijn niet heel enorm heftig, maar als je even doordenkt en je realiseert dat er daarachter een groot stuk land, of stad ligt dan is het al een heel stuk ernstiger. Maar ach, ik was nog niet helemaal wakker zullen we maar zeggen.

Ik ging mij maar eens een ontbijtje maken en kroop nog weer even voor de TV: Tsunamiwaarschuwingen voor vele landen, zelfs voor Rusland en oh ja, de aardbeving had een kracht van 8.9 op de schaal van richter. Wow, dat was heftig dus, maar ja, in Japan zijn ze er op voorbereid. Ik moest rond 8:15 de deur uit en het was rond 7:45, dus ik had nog even. Nog ietwat slaperig zat ik voor de televisie mijn ontbijtje weg te werken toen onderstaande beelden voorbij kwamen. Het klink suf, maar ik voelde m’n hart in m’n keel en zat bijna vastgeklemd op de bank. WTF? Is dit echt? Zie ik dat nou goed? Een gevoel wat ik lang niet meer ervaren had. Het gevoel dat er wereldgeschiedenis geschreven wordt waar jij live bovenop zit.

De mensen die mij volgde op Twitter rond die tijd zullen ook mijn tweets gezien hebben en misschien wel gedacht hebben dat Ruud gek geworden was. Schreeuwigere teksten als “ZIjn jullie nog niet wakker? Er wordt wereldgeschiedenis geschreven op dit moment” zijn niet berichten die ik vaak de deur uit stuur. Maar ik had het gevoel dat dit “groot” was en tja, dat was met die beelden erbij al wel duidelijk. De tweets zijn te lezen door een klik op onderstaand plaatje.

Ook kwam er nog een berichtje voorbij over kerncentrales in Japan, dat ze die bezig waren te “shutdownen”. “Ja, dat lijkt inderdaad handig ja”, me niet realiseren dat juist deze kerncentrales 4 dagen na dato nog steeds hot nieuws zijn. We zijn nu vier dagen verder. Zo snel als de berichtgeving in het begin ging, zo traag gaat het nu. De omvang de ramp lijkt nog steeds niet helemaal duidelijk. Het officiele dodental is 1897, maar iedereen voelt op zijn klompen aan dat dit meer moet zijn, veel meer… Men heeft het over 10.000, ik ben bang voor nog veel meer… Elke dag komen er nieuwe beelden vrij die het eigenlijk alleen nog maar ernstiger maken. Vooral de onderstaande video heeft gisteren nog weer grote indruk op mij gemaakt:

Het eerste waar ik aan dacht aan het begin van dit filmpje is de modderstromen die een tijdje geleden ergens zijn geweest door zware regenval. Ook wel heftig, maar ach, dat viel mee. Dit filmpje laat heel mooi zien dat het relatief klein begint met drijvende auto’s en uitloopt op complete drijvende huizen en puin.

Tja, en dan dus de kerncentrales. Het nieuws erover is wat schaars. Maar er zijn in 2 centrales ontploffingen geweest. Beide ontploffingen waren volgens de authoriteiten niet in de reactor zelf en er zou weinig tot geen straling vrijgekomen zijn. Toch wordt er her en der straling gemeten. Mijn gevoel zegt dat er daar iets niet klopt en dat we nog niet klaar zijn met de kerncentrales. Er wordt al dagen gemeld dat er een “meltdown” mogelijk is en wat daar dan de impact van is zijn de deskundigen het nog niet over eens. Mensen hebben het over een hele minimaal impact, of over een tweede Tsjernobyl of zelfs over “vele malen erger dan Tsjernobyl”. Tja, wat we moeten geloven weten we niet. Ik ben bang dat ons niet alles vertelt wordt en dat mogelijk pas over maanden (of jaren) duidelijk is wat de echte impact was.

Ondertussen vraag ik me regelmatig af of we nou eigenlijk wel zo blij moeten zijn met al die nieuwe media. Het nieuws komt van alle kanten binnen en de betrouwbaarheid is vaak ver te zoeken. Al heb je bij foto’s en video’s wel vrij snel het idee dat het “echt is”. Meestal is dat ook zo. Zo af en toe duiken er foto’s filmpjes op van de tsunami in 2004. Als je, zoals ik, een beetje in dat wereldje zit weet je wel een beetje wat betrouwbare nieuwsbronnen zijn en wat niet. De minst betrouwbare zijn toch wel Twitterberichten, al kun je daar soms wel een bepaalde “trend” ofzo in ontdekken, wat dan kan duiden op een stukje waarheid. Twitter is wel veruit het snelste nieuwsmedium. Steevast heb ik allerlei speculaties op Twitter gelezen voordat CNN met het nieuws komt. Soms zit daar wel een halfuur of langer tussen. Daarnaast heb ook nog de eigen Japanse zenders. De betrouwbaarheid van die eerste (CNN) schat als ik als redelijk in. Die laatste komt op mij steeds onbetrouwbaarder over. Ook heb je nog Al Jazeera, Reuters en allerlei officiële aardbeving, tsunami en kerninstanties die zo af en toe eens wat eruit gooien.

Maar de kernvraag voor mij is wel: Willen we dit eigenlijk allemaal weten? Voor mijn gevoel vliegen de wereldrampen en problemen ons om de oren. Waren ze nog niet uitgebakkeleid in het midden oosten, komt alweer de volgende ramp. Ergens is het ook wel enorm vermoeiend en verontrustend en merk ik gewoon dat het me toch op de een of andere manier erg bezig houd. Zou het niet heerlijk zijn als ik dit gewoon eens niet wist en het misschien een keer ergens in een krant had gelezen? Ik heb het antwoord niet, jullie wel?

De treurnis van carnaval

Ik heb nooit helemaal de diepere gedachte van carnaval begrepen, maar ik dacht altijd dat het de bedoeling was dat je er blij van zou moeten worden. Nou, als je de optocht in Enschede zo bekeek wordt je dat niet bepaald. Onderstaand verhaal beschrijft de treurnis van carnaval in Enschede, met een hele dikke vette knipoog, dat dan weer wel.

Van verre hoorde ik hem al aankomen, de carnavalsoptocht in Enschede. Zoals jullie ongetwijfeld weten maakt zo’n carnavalsoptocht een enorme herrie en dus hoor je ‘m dus inderdaad al als ie zich nog aan de andere kant van de stad bevind. Na de enorme reclamecaravaan komt voorop in Enschede altijd de prinsengarde met het kanon. Dat ding maakt een gigantische klereherrie en heeft al menig kind aan het janken gekregen. Zo ook mij diverse keren vroeger en vandaag ook weer alle kinderen langs de kant… Ik heb er zelf nog nachtmerries van. Waarschijnlijk is het ook de bedoeling om de kinderen te laten janken zodat ze rest van de droevige stoet niet al te goed mee krijgen.

Direct na het kanon komt de prinsenwagen of hoe dat ding ook heetten mag. Rare naam ook, want ik heb nog nooit een prins erop gezien, alleen maar arme mannetjes met een hoedje op en nog armere vrouwtjes ernaast die mee moesten omdat de vrienden van manlief dat allemaal zouden doen. Zo ook op deze prinsenwagen weer deze volslagen armoe. Zoals je op bovenstaande foto ziet hebben ze het erg naar hun zin allemaal. Vooral de mevrouw rechtsonder…
Daarna komt de drumband. Voorop laten ze altijd een bejaarde met een stok lopen die ze het afgelopen jaar vertelt hebben dat ie erelid is geworden en nu voorop mag lopen. Althans, zo ziet het er wel uit. De arme man staat een beetje hulpeloos met z’n stok te zwaaien, precies uit de maat met de muziek. Wat ook niet zo gek is, omdat z’n gehoorapparaat op hol is geslagen van de herrie van de wagen voor ‘m. Heel sneu allemaal, ik kan het inmiddels al bijna niet meer aanzien…

Nou dan denk je dat van: “Nou, als het begin al zo droevig was zal het toch alleen maar leuker worden?”, maar nee! Het wordt nog erger. Omdat ze in Enschede blijkbaar weinig boeren met een echte tractor kunnen vinden hebben ze de dorpsgek op een speelgoedtractortje laten aanrukken. Dan denk je dat de beste man flink ineengekropen op dat dat ding zit om maar niet herkent te worden, maar nee, meneer is blij. Sterker nog, meneer is erg blij! Meneer lacht zich de hele dag een ongeluk en voelt zich de ubereindbaas van de carnavalsoptocht. Nou, we laten de man maar in die waan. Hoe dat eruit? Nou zo:

Daarna komt er een echte tractor met daar voorop ook wat je noemt echte spiekerboksen (een twents grapje, luidsprekers, boxen of speakers noem je ze ook wel). Of in ieder geval speakers die een enorm herrie te weeg kunnen brengen. De lui die voor zoiets lopen zullen zich wel spoedig bij Schoonenberg (“Wat leuk om te horen!’) hoorcomfort melden net als ons opperfossiel Willeke Alberti, want dit kan niet goed zijn.
Ook intressant is de constructie van speakers met daar boven een bakje met een stel hossende veestvarkens erin. Een godswonder dat het hele bakje inclusief speakers er niet af gekletterd is. Op onderstaande foto kun je zien hoe professioneel de boel aan elkaar geducktaped is. De man er recht eronder op de achtergrond ziet ook elk moment de boel in elkaar kletteren en duwt nog net z’n vrouw in veiligheid. Ep en Flep die ernaast zitten hebben niets door, die borrelen vrolijk door. Ernstig!

Daarna komt een loopgroepje van kinderen die onder dwang van een van de vaders (vrees ik) toch vooral door moeten lopen. Waarschijnlijk heeft ie ze gezegd dat er aan het einde van de optocht een enorme suikerspinnenkraam staat ofzo, anders doe je dit natuurlijk niet als weldenkend kind. Zoals je ziet hebben die kinderen er allemaal ook enorm veel lol in. Ik verdenk de ouders ervan dat ze hun kroost in zo’n pakje hebben gehezen en hebben gezegd: “Ja, loop maar mee, is leuk!” en ondertussen zitten ze zelf ergens in het cafe, blij dat ze een dag van het gespuis af zijn. Als de stoet voorbij trekt komen ze even naar buiten om een foto te maken van hun kroost in een weer een spuuglelijk pakje. Dat zijn dan van die foto’s die 20 jaar later nog steeds op elke verjaardag tevoorschijn komen om aan al het bezoek te laten zien. Ook mooi…

Nou en dan schiet het al mooi op met de optocht. Er komt nog weer een drumband voorbij, een sliert veel te dure auto’s van de een of andere dealer in Enschede. Daarna komen er nog een stel Duitsers met loopgroep en wagen, omdat de boel nog een beetje internationaal karakter te geven. “Kijk ons eens leuk zijn met de Duiters” lijkt de boodschap, terwijl er nog geen 300 meter verderop mensen op de markt de Duitsers weer terug naar Duitsland proberen te vloeken, omdat ze in de weg lopen en Duits praten.
Nou en dan loopt de optocht toch echt ten einde. Dat kun je in Enschede altijd goed zien, omdat ze direct aansluitend de veegploeg hebben rijden. Dat is heel slim, want die vegen dan gelijk de boel schoon zodat na een klein uurtje niets meer aan de optocht herinnert. Dat is ook goed, want het is inderdaad iets om gauw te vergeten, zo’n carnavalsoptocht in Enschede.

iPad 2, iOS 4.3 en meer Apple nieuws!

Het beloofde al een tijdje een mooie avond te worden en wauw, wat was het weer een mooie avond! Het was weer tijd voor een traditioneel Apple avondje in villa Ruud. Hoe dat eruit ziet? Lees het hier:

Het stond al even in mijn agenda: 2 maart 19:00 uur, Apple event. Uiteraard presteerde ik het weer om om 18:55 de badkamer uit te rennen na het douchen en net op tijd achter de PC te ploffen voor het volgen van het live nieuws. Het leuke van Apple announcements is dat er vooraf weinig bekend is van wat er komt, zo ook dit keer. Er waren geruchten, maar niet meer dan dat en ook dit keer kwamen er weer dingen voorbij die niemand voorspelt had. De eerste verassing was al dat Steve Jobs er zelf bleek te zijn, ondanks zijn ziekte.

Wat wel anders was vandaag was het ontbreken van een livestream van Apple zelf. De afgelopen 2 keer hebben ze dat wel gedaan, nu dus niet. Op zich vond ik de keuze om het wel live uit te zenden ook wat vreemd, omdat je dan niet de buzz creëert die het nu doet. Mensen zoeken haastig liveblogs af die gevuld worden door vertegenwoordigers van grote computernieuwssites die dan weer wel de zaal in mochten. Apple events zijn altijd voor een select groepje mensen die een weinig verhullende uitnodiging krijgen (meestal niet meer dan plaats en tijd en een Apple logo). Zij gaan er dan heen, komen in een perfect ingerichte ruimte met een perfect chill muziekje en gaan zitten voor show. Direct na de show worden ze een andere ruimte in gejaagd waar ze direct met het nieuw aangekondigde apparaat mogen spelen. Dat hoort heel erg bij de Apple strategie. Vervolgens als ze weglopen naar de “afterparty” hangt het hele gebouw ineens vol met allerlei banners en Apple reclame.
Tijdens het event gaat ook de online Apple store dicht. Meestal vlak voor het eind van het event wordt gelijk de volledige Apple site aangepast aan het nieuwe product. Ik heb nog nooit zo’n geweldig staaltje marketing en buzz-creatie gezien. Erg goed! En dan presteren ze het vaak om ook te roepen dat het product gewoon een week of 2 later te koop is. Echt bizar.

En tja, dan zit je daar met de speciale liveblogs van engadget.com, macworld.com en gizmodo.com voor je om 19 uur. Daar zitten verslaggevers die korte berichtjes posten en foto’s vanuit de zaal. De eerste verassing van de avond was dat Steve Jobs aanwezig was en zelfs een groot deel van de tijd sprak. De gezondheid van Steve Jobs is net zo’n mysterie als alles bij Apple en ook daar wordt dus niets over los gelaten. De geruchten gaan echter dat het slecht met hem gaat, men vond hem er redelijk goed uitzien vanavond. De kans dat ie echter niet lang meer leeft is ook aanwezig en wat gebeurd er dan met Apple?

Terug naar deze avond. Die draaide zoals voorspelt inderdaad om de iPad 2. Het ding is dunner en lichter dan zijn voorganger. Heeft 2 videocamera’s (1 voor, 1 achter), een dual core processor, een gyroscope en andere leuke speeltjes. Er is ook een heel nieuw inventief hoesje te krijgen en dat alles al vanaf 11 maart in Amerika en 25 maart in Nederland. Wauw!

Daarna volgde iOS 4.3 features en apps. Daarbij vielen vooral Facetime, Garageband en iMovie voor iPad op. Ook werd ik blij van de homesharing feature waarmee je direct bij de iTunes librarie op je PC kunt komen. Ook werden er nieuwe AirPlay features aangekondigd. Erg intressant allemaal! Samengevat komt het hierop neer:

iPad 2
- 3x dunner en een beetje dunner dan zijn voorgaande. Een geheel nieuw “gevoel” volgens Jobs.
- 2 videocamera’s. Waarvan die aan de achterkant HD is.
- Een dual core processor (2x sneller dan de vorige) en weer opnieuw 16gb, 32gb en 64gb versies.
- 9x snellere graphicsprocessor.
- Een nieuw inventief hoesje.
- HDMI mirroring beeld. Dat betekent dus dat je alles kunt spiegelen, niet alleen de speciale apps (zoals nu het geval is).
- Gyroscoop
- Te koop op 11 maart in Amerika en 25 maart in Europa. Ook in Nederland!

iOS 4.3
- Betere en snellere Javascript ondersteuning in Safari
- Homesharing voor iPad. Alle muziek en video uit je iTunes library voor handen op de iPad zonder syncen
- Meer Airplay features, welke precies was nog wat vaag.
- Gratis te downloaden op 11 maart. Ook voor je iPad 1.

- Photobooth app. Spelen met de camera en leuke effectjes, weinig spectaculair.
- Facetime app. Video conferencing met de iPad. Hier geloof ik wel in. Ik zie mensen wel gezellig vergaderen via FaceTime op Mac, iPhone of iPad.
- iMovie en Garageband voor iPad, 5 dollar per stuk, te downloaden vanaf 11 maart voor iPad 1 en 2.
- Nieuw hoesje voor iPad, een erg handig ding als ik het zo bekeek!

Tot slot
En tja, dat was hem weer, het Apple event voor vanavond. Ik ben weer onder de indruk van hoe Apple toch elke keer weer met mooie vernieuwingen weet te komen. Een jaar geleden werd de iPad 1 aangekondigd en nu staan we aan de voorgeschiedenis van een tweede iPad, niet zo’n revolutie als de eerste, maar toch genoeg features om erg blij van te worden. Ja, ik zweer bij Apple en wel om de mooie technische innovatie, maar vooral ook om het gebruiksgemak. Ze zijn enorm goed in het bedenken van manieren hoe mensen apparaten gebruiken en hoe de techniek daaraan bij kan dragen. Een van de weinige technologische bedrijven die niet redeneren vanuit de techniek, maar vanuit de gebruiker. Verder schuwen ze ook het maken van belangrijke keuzes niet. Je kunt het met ze eens zijn of niet, maar ze durven keuzes te maken en blijkbaar nog de goeie ook. Ik zou willen dat meer bedrijven op zo’n niveau met hun producten bezig zijn, maar dat zijn er helaas maar weinigen.