Net als in de film…

Tja, iedereen had het erover, dus ook uw favoriete blogger moest er maar eens aan geloven: The Social Network, een film over de oprichters van Facebook en het hele verhaal erachter. Een bijna onwaarschijnlijk en her en der best dramatisch verhaal van het ontstaan van Facebook. Mark Zuckerberg, een in intelligent opzicht geniale student, had een leuk ideetje: Hij bouwde een soort Hot-Or-Not achtige site waarop ze voor de lol studentes konden “raten”. Een vriend van hem kwam met het idee dit uit te breiden en samen gingen ze aan de slag. Dat lijkt leuk, maar als snel volgt er een verhaal met rechtzaken en al en wordt Zuckerberg bij vlagen afgeschilderd als een keiharde eikel die uiteindelijk zijn beste vriend ook nog eens laat vallen. Kortom, topfilm!

En dan zit je daar te kijken en besef je ineens dat Zuckerberg een jaar jonger is dan ik, maar intussen wel iets meer geld heeft. Ik vroeg me dan gelijk af waar ik dan iets fout gedaan heb, maar dat zal ‘m wel zitten in het feit dat ik zo dom ben geweest het onderwijs in te gaan . toch blijft het een intrigerend verhaal en zou het voor onze huidige studenten een enorme stimulans moeten zijn om te zien wat je zou kunnen bereiken. Zuckerberg groeit van een sociaal wat onhandig jongetje uit tot een soort enorm irritant eikel, in de volksmond ook wel zakenman genoemd. Niet het meest prettige figuur om mee in aanraking te komen denk ik.

Nu is dit natuurlijk weer een extreem voorbeeld en je moet je afvragen of je er ook blij van wordt. Zit je dan als 26 jarige met een enorm kantoor vol mensen en een enorme verantwoordelijkheid. Verder wordt je door velen in de hemel geprezen en even zoveel (waarschijnlijk meer) prijzen je er net zo hard weer uit, de verdoemenis in. Je wordt het onderwerp van een speelfilm en iedereen, werkelijk iedereen, heeft een mening over jou en je product. Je beste vriend trekt je op een dag schuimbekkend achter je bureau vandaan, scheld je de huid vol en haat je vanaf dan intens. Die ga je nooit meer zien…. En ja, dat personeel doet wel allemaal leuk en gezellig, maar uiteindelijk zit de helft er ook gewoon om mee te teren op jouw succes. Wordt je daar nou gelukkig van?

Zelf ben ik zo’n figuur die niet direct gelooft in geld. Ik bedoel, het is leuk, het is ook fijn als je voldoende (liefst ruim-voldoende) hebt, maar ik hoef geen miljonair te zijn. Ik haal mijn voldoening uit andere dingen. Zo word ik gelukkig als ik een student iets aan het verstand weet te brengen wat ie nou nog nooit begrepen had. Die “ooooh ja!” momentjes kunnen mij enorm blij maken. Ik word ook blij als ik zie dat studenten ideeën ontplooien en overtuigd zijn van zichzelf. Ik geloof in een zekere self-fulfiling prophecy. Als je echt wilt kan het ook! En dat klinkt vrij dom, maar ik ben er van overtuigd!

En ik geloof ook dat je je leven zelf zo leuk, of niet leuk kunt maken als je wilt. Uiteraard spelen er externe factoren mee, maar je hebt het voor een groot deel zelf in de hand. Natuurlijk gebeuren er dingen die grote invloed hebben, maar de manier waarop je daarmee omgaat heb je zelf in de hand. Mijn devies blijft toch ook wel “Doe eens iets geks”, doe ik zelf ook zo af en toe en meestal waarderen mensen dat ook wel en zo niet, tja, dan niet, heb ik in ieder geval weer eens iets geprobeerd.

Zuckerberg koos voor het geld of de roem, maar of ie er gelukkiger van word. Ik weet het niet… Dat laat de film dan ook net weer niet zien. Kan ook niet, want het avontuur loopt nog volop. Ik ben benieuwd hoe Zuckerberg er over 10 jaar bij staat.

Vanmorgen vloog ie nog…

Misschien kennen jullie bovenstaande zinsnede wel uit een liedje van Robert Long… Nou ja, hij zingt dan “vanmorgen vloog ZE nog”, maar ik weet niet of dat hier van toepassing was… Ik hoor jullie denken: waar heeft die Ruud het nu weer over?

Het was op een mooie, maar koude, donderdagochtend dat ik de deur uit liep op weg naar mijn werk. Op die route kom ik altijd langs het Holland Casino, waar het over het algemeen stil en verlaten is op dat tijdstip. Op deze donderdagochtend was het ook stil, maar ook was ik getuige van het resultaat van een trieste gebeurtenis. Vlak voor de deur van het casino lag een duif, dood, met z’n vleugeltjes in de kreukels en snavel tussen de stoeptegels. Ernstig dood dus… Verder geen bloed of andere smerige zaken te zien en mijn conclusie was dus dat ie niet vermoord was, maar dat het een tragisch ongeval moet zijn geweest.

Tja en dan ga ik nadenken he: Wat is er nou gebeurd met deze duif? Welk onheil heeft ‘m getroffen dat ie notabene precies voor de deur van het casino ligt. Zou ie, met al z’n vrienden, in het casino zijn geweest? En dat ze, toen ze ietwat beschonken de deur uit kwamen, elkaar begroet hebben en allemaal richting huis gevlogen zijn? En dat het dan niemand opviel dat hij wel erg stil bleef zitten zo in de kou?

Of zou ie verloren hebben in het casino? Dat ie daar in z’n eentje naar toe was gegaan, om de sores thuis te ontvluchten, in de hoop wat geld in de wacht te slepen. En dat ie zich daarna in een coma gezopen heeft omdat ie weer verloren had en zodoende precies voor de deur op straat is beland? Of misschien is ie wel vergiftigd door de duivenmafia, omdat ze wisten dat er geld zat bij de familie duif. Of zou het gewoon een zwerverduif zijn? Die door een combinatie van alcohol en drugs de nacht niet overleeft heeft? Of zou ie toch misschien gewoon tegen het raam aan zijn gevlogen?
Maar ja, papa (of mama, dat was onduidelijk) duif is er nu niet meer. Nu vliegt ie rond in de duivenhemel, samen met opa en oma duif die daar al jaren waren. Daar waar geen katten bestaan en ook geen grote casinogebouwen met glazen ramen in de weg staan…

En wat te denken van de familie? Zouden er nu 2 duivekindjes en een duivemama thuis bij de centrale verwarming zitten en zich afvragen waar papa duif blijft? Of zou het juist een gezinnetje zijn die juist blij is dat ie dood is? Papa had toch nooit aandacht voor de kindjes, bezoop zich regelmatig en mama duif werd zo af en toe geslagen door ‘t stuk duiftuig. Ze waren blij dat de eraf waren! Je weet het allemaal niet he?

Ach, waarschijnlijk was het gewoon een domme duif, een blinde duif of een roekeloze duif. We zullen het nooit weten. De duif is dood, leve al die andere duiven!

Social Media college

Vorige week was de grote dag! Het grote Wijdenkenvanwel.nl Social Media college! Was erg leuk! Er was zo’n 35 man, de hashtag #wdvw werd veel gebruikt en ik denk dat het een geslaagd college was. Voor degenen die het gemist hebben: Het staat online! Bewonder het hier:

Blip.TV
Het filmpje staat gehost bij blip.tv, een gratis dienst waar je videos kunt uploaden. Ik denk dat ik invervolg ook de Ruud’s report filmpjes daarop ga zetten. Een erg goede dienst!

iTunes
Het college is ook via iTunes (podcast) te zien en wel door je te subscriben op deze link. Je kunt dan gelijk de rest van mijn filmpjes volgen en bekijken. Leuk!

Slideshare
De sheet zijn hier te vinden.

Als je stukken uit de sheets of video wilt gebruiken kan dat, maar ik vind het wel zo aardig als je het even meld en mijn naam erbij noemt. Ik ben heel erg benieuwd wat jullie ervan vinden!

Een dag om nooit te vergeten

Vanavond zag ik op Twitter dat iTunes announcement een worldwide trending topic was. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt en toen ik Apple.com keek zag ik het volgende:

Dit is weer een typisch voorbeeld van de briljante teaser strategie van Apple. Gewoon een dag van te voren melden dat er een grootse aankondiging komt morgen, meer hoef je niet te doen. Doen ze enigzins soorgelijk bij productaankondigingen, dan krijgen een select groepje mensen een uitnodiging waarop alleen een datum, tijd en een afbeelding staat. Meer weet je dan nog niet.

Inmiddels is de geruchtenmachine al op gang gekomen. Is het slechts een aankondiging van The Beatles op iTunes (een lang verwachtte announcement en de klokjes zouden daar naar kunnen verwijzen volgens iemand). Of is het een aankondiging dat ook iTunes richting de cloud gaat? Dat je dus een soort Spotify idee krijgt. Of hebben ze misschien Spotify wel gekocht? (de geruchten dat ze aan het praten waren gingen ook een tijdje). Of is het iets heel anders?

Opmerkelijk is wel dat enkele dagen geleden ineens in het nieuws kwam dat de iOS 4.2 release een tijdje vertraging had opgelopen. Iets met WIFI problemen was het verhaal. is dat wel zo? is er een verband?

Of is het misschien de webbased iTunes waar je ook al over leest. Een volledige webbased iTunes client waarmee je dus overal bij je muziek kunt. Misschien wel met geintegreerde abonnementen zoals Spotify die kent?

Nou ja, het is weer des Apples. We weten het niet en we zullen het niet weten voor morgen 15 uur. De aankondiging is echter wel wat bijzonder dit keer. Op hele korte termijn en geen aankondiging voor een keynote van Steve, maar gewoon, iets met iTunes….. Ik ben benieuwd! Wat denken jullie?

Ruud’s report – Aankomst Sinterklaas

Zo, het is weer zover. De goede oude sint is weer in het land gearriveerd. Uw favoriete reporter ging erop uit in Enschede om te kijken wat “d’n oalden bok” hier allemaal kwam doen.

Ruud’s report – NK Traplopen

Uw favoriete blogger en twitteraar was dit weekend getuige van een fantastisch evenement in Enschede (voel je die ondertoon?). Ik was in een creatieve bui en vond het nodig om er een filmpje over te maken. Geen idee of dit aanslaat, maar dat gaan we zien.
En nee, ik ben geen geboren verslaggever / commentator, vraag me ook af of ik dat ook vaker moet doen, maar dat hoor ik graag van jullie! Reageer nu! Ook als je het ronduit vlut vond.

Vonden jullie het wat? Laat het horen?

Boy A, een film met een verhaal

Soms dan zie je van die films, die moeten even bezinken. Daar moet je even rustig over nadenken en het op je in laten werken. Vorige week zag ik zo’n film, “Boy A”, vrij onbekend, maar wat een meesterwerk. Het op me in laten werken heeft precies een week geduurd en ik dacht dat het nu wel tijd was er eens het een en ander over op te schrijven. De uiteindelijke afloop zal ik niet noemen, zodat je ‘m nog eens echt kunt gaan kijken en je kunt laten meeslepen in het verhaal.

De film begint met de vrijlating van Eric Wilson, een jong volwassene die 10 jaar eerder (als kind dus) is opgesloten omdat hij betrokken is geweest bij de moord op een jong meisje. Een andere jongen was hier ook voor opgesloten, maar hij heeft de tien jaar niet uitgezeten. Hij maakte een einde aan zijn leven in de gevangenis.

Eric krijgt direct bij z’n vrijlating een maatschappelijk werker toegewezen die veel met hem optrekt. Samen met hem moet hij weer leren functioneren in de maatschappij en dat is verrekte lastig als je tien jaar opvoeding gemist hebt. Een heel belangrijk issue hierbij is dat hij niemand mag vertellen wie hij werkelijk is, puur ter bescherming van hem zelf, omdat er mensen zijn die hem liever dood dan levend terug zouden willen zien. Gedurende de film zie je af en toe flashbacks naar de kindertijd van Eric.

Het werken aan zijn nieuwe toekomst is niet gemakkelijk voor Eric. Hij is verlegen, weet soms niet helemaal hoe hij zich moet gedragen, maar gedurende de film leren we hem wel kennen als een jongen die weer wat van zijn leven wil maken.

De maatschappelijk werker zien we ook vaak. Een sympathieke man die leeft voor zijn werk. Zoveel zelfs dat hij daardoor gescheiden is en weinig aandacht aan zijn eigen zoon besteed. Zijn cliënten vind ie belangrijker.

De herintrede van Eric in het gewone leven loopt goed en toevalligerwijs is hij op een zeker moment samen met een collega getuige van een auto ongeluk. Ze rennen naar de plek van het ongeval en treffen een moeder met een kind aan. Het kind leeft nog, de moeder niet meer. Ze blijven bij het kind en zoeken hulp. De dag erna worden ze onthaald als helden, zij waren toevallig op het goede moment op de goede plek en hebben zo een kind gered. Het lijkt allemaal niet op te kunnen…

Totdat Eric op een ochtend ineens opgebeld wordt met de mededeling dat hij niet meer op het werk hoeft te verschijnen. Vlak daarna wordt er ook volop aan de deur gebeld. Wat zou er aan de hand zijn?

En daar stopt mijn verslag van de film. Puur om jullie nieuwsgierig te maken. De film is zo enorm goed gemaakt en laat onder andere zien dat wij (de maatschappij) vaak te snel zijn met oordelen en wat de gevolgen daarvan kunnen zijn. Een geweldig indrukwekkend verhaal waar ik aan het einde van de avond stil van werd. Een mooi, maar ook verdrietig verhaal dat je voorlopig wel bij zal blijven.

En oh ja, ik ben eruit: Ik hou van dit soort films! De ongevoelige actiefilms heb ik wel een beetje gezien. Doe mij maar een goed verhaal. Dat is ook de reden dat ik films bij voorkeur alleen kijk, om zo goed de aandacht erbij te kunnen houden. En dan zie je pas de schoonheid van dit soort filmhuis films. Echt fantastisch!

Interview wijdenkenvanwel.nl op Enschede FM

Zoals velen van jullie wel weten vind ik Social Media nog al erg leuk en mag ik daar graag wat over vertellen (binnenkort komt er een praatje waar ik heel wat bezoekers verwacht). Een tijdje geleden ben ik bij Enschede FM in de uitzending geweest (zoals wel vaker inmiddels…) en hebben we een leuk gesprekje gehouden over http://www.wijdenkenvanwel.nl. Je kunt het hieronder beluisteren:

Mooi he? Ooit wordt ik nog wel eens beroemd

Ik vertrok (en ben weer terug)…

Velen van jullie kennen ongetwijfeld het legendarische televisieprogramma Ik Vertrek. Dit gaat over mensen die weg gaan uit Nederland om in het buitenland een nieuwe leven op te bouwen. Althans, dat is de bedoeling… Meestal zijn ze nog wel een keer weer terug. Ik ben enorme fan van dit programma en zeker nu je ook op bijvoorbeeld Twitter live reacties kunt lezen van anderen is het een feest om naar te kijken! Ik heb me gisteren in ieder geval kostelijk vermaakt.

Gister ging de aflevering over een zwolse wethouder en z’n vrouw die naar Duitsland wilden. Zo op het eerste gezicht leek het een tikkeltje decadent mannetje en de eerste shots waren dan ook van een net iets te gezellig afscheidsfeestje bij de gemeente Zwolle. De burgemeester sprak de beste man toe en heel Zwolle was volgens het programma zo ongeveer uitgelopen om afscheid te nemen van de beste man. Een volgend shot toonde de hele familie gezellig op de golfbaan en gaandeweg kreeg ik steeds meer een hekel aan dit kijk-ons-het-eens-gezellig-hebben gezin. Bah!

Nou en toen kwam dan het moment van vertrek. Tranen met tuiten natuurlijk bij de kinderen en de buurt, maar ook bij mij! Van het lachen…. Gut wat heb ik een plezier gehad. Wat bleek nou? De ex-wethouder van Zwolle ging wel eens even een camping beginnen in Duitsland. Terwijl ie drie minuten eerder in het programma op de golfbaan nog geroepen had dat ie een schurfthekel had aan kamperen. Dat moest dus wel goed gaan!

Eenmaal aangekomen bleek het een enorme pleuriszooi op de camping. Je kon bijna het toilet niet weervinden tussen de stront in het toilethok en ook alle andere bijgebouwtjes waren een grote bende. Meneer de wethouder zag er echter wel wat in en vertelde triomfantelijk toen ie in een of ander houten hok stond dat dat het zwemparadijs moest worden. Op ongeveer hetzelfde moment zakte een andere kerel die een eindje verderop stond zo ongeveer door de vloer heen. De boel zag er dan ook alles behalve paradijselijk uit. Een bijna nog grotere grap was de deal die ze hadden met de vorige eigenaar: Hij mocht blijven wonen op de camping en zou in dienst blijven als medewerker. Deze Duitse campingfuhrer kon dat echter niet zo goed hebben en bemoeide zich dan ook nog volop met alles en gedroeg zich nog als de grote baas van de kleine camping. Te pas en te onpas kwam ie ook nog overal binnenlopen en liep alleen maar te mopperen op onze grote vriend de wethouder.

De vrouw van de wethouder werd gaandeweg wat minder vrolijk. Zij zag het allemaal even niet meer zitten en ook Barney, de hond van het stel, keek wat droevig de laatste tijd. De wethouder bleef echter volhouden en al snel was alles koek en ei en kon zelfs het restaurant geopend worden. De eerste gasten kwamen en de vrouw van de Wethouder ontpopte zich als een ware gastvrouw. D’r was alleen 1 probleem: De Duitsers bestelde drankjes die ze helemaal niet kende en ook wist ze eigenlijk helemaal niet hoe ze moest koken. Maar dat is verder geen probleem toch in een restaurant?

Bottom-line is dat al die lui bij Ik Vertrek over het algemeen zomaar vertrekken, omdat het uiteraard ergens anders beter is. De grote grap is dat velen ook snel weer met hangende pootjes terugkeren. De wethouder zit er geloof ik nog, maar of ze er vrolijk van worden… Ik weet het niet…