Project 365: (325/365) 30 juni: K'nijnevoer

Aah, wat een vreselijk weer is het toch! Vochtig, vies, warm! Van de week viel het nog wel mee, maar nu is het ook nog eens lekker vochtig er bij. En wat nog veel leuker is: Het wordt nog veel erger. Vrijdag 36 graden. Jippie!

Project 365: (324/365) 29 juni: Grenzen verleggen

Vandaag hadden we een teamdag van ‘t werk. Die stond in het teken van grenzen. We zaten vlak bij de grens, deden een soort spel dat “over de grens” heette en zelfs voor de koeien zijn de grenzen (even tijdelijk) verlegd…

Project 365: (323/365) 28 juni: Jeeeeeeeh!

Nederland is door naar de kwartfinales. Jippiekayee! Vaste prik is de chaos hiervoor op de rotonde. Feest! Uw favoriete blogger doet mee

Project 365: (322/365) 27 juni: Van Heekplein

Kijk, het Van Heekplein! Lekker rustig he?

Project 365: (321/365) 26 juni: Ontbijtje op balkon

Zo, voor het eerst eens even echt genieten van m’n nieuwe huisje. En wel met een ontbijtje op het balkon! Smikkel, smikkel

Het leven is net een achtbaan

Zo, jullie favoriete blogger heeft maar weer eens tijd vrij gemaakt om al zijn trouwe lezers te plezieren met een nieuwe blogpost. Hou u vast! We gaan even de laatste weken van uw favoriete blogger doornemen, hou je vast en zorg dat je er onderweg niet uitkukelt.

Goed, laten we eens even terug gaan naar half mei. Uw favoriete blogger zat in zijn nederig stulpje aan de Oldenzaalsestraat heerlijk te chillen en eens te fantaseren over verleden, heden en toekomst. Op de achtergrond denderde het verkeer voorbij en in het portiekje stond ‘t kind van de buurvrouw een stuiterbal alle hoeken van het portiekje te laten zien. Op zich natuurlijk leuk allemaal en zeker geen reden om te vertrekken, maar toch…

Ik had in de tijd daarvoor al eens wat huisjes zitten bekijken en me ook ingeschreven bij een woningstichting met het idee dat er mogelijk ooit eens iets voorbij zou komen wat ik wel wat zou vinden. In die maanden daarvoor stond ik ook een keer met een collega op het dakterras van Saxion aan de van Galenstraat te genieten. We keken de horizon af naar allerlei appartementen complexen die boven Enschede uit staken. Hoe zou dat zijn om daar te wonen? Is dat niet hoog? Wat een geweldig uitzicht zul je dan hebben, zeg! Die Hermestoren bovenop de bijenkorf was toch wel de topper. Prachtig gebouw, midden in het centrum en een goddelijk uitzicht, zo hadden we bedacht. Moest je alleen wel wat hoger zitten, want als je onderin zou zitten keek je alleen maar tegen het casino aan.

Een weekje later browsde ik eens wat op internet de woningsites af. Ineens viel mij oog op een appartement in de bewuste Hermestoren en verdorie, hij was ook nog op de elfde verdieping! Ik die verhuurder gelijk opgebeld en na het invullen van mijn gegevens kwam er uit het systeem gerold dat ik niet in aanmerking kwam vanwege de inkomenseis die ze stelde. Teleurgesteld droop ik af en een paar uurtjes later ben ik maar eens in de mail gedoken en heb een mailtje gestuurd met daarin uitgelegd dat ik die inkomenseis wat bijzonder vond. Er werd gekeken naar je maandsalaris, vakantiegeld en dertiende maand e.d. hadden ze geen boodschap aan. Bovendien heb ik ze verteld dat ik de komende tijd als het goed is alleen maar meer ga verdienen (Periodieken, hoera!). Een dag later ging de telefoon en de mevrouw aan de andere kant vertelde me dat het dan toch wel zou kunnen. En zo was er ineens een bezichtiging gepland. Leuk!

Nou, op de grote dag stond ik daar voor de deur met m’n vader. De mevrouw die ons rondleidde had wat hoogtevrees en was duidelijk niet helemaal op d’r gemak. Ik vond het ook wel een beetje hoog, maar het viel me alleszins mee. Na een kwartiertje had ik zoiets van: Dit word ‘m: De nieuwe villa Ruud!

Er lag nog vloerbedekking op de slaapkamers en laminaat in de woonkamer en gang van de vorige bewoner. Als ik dat wilde hebben moest ik maar even contact opnemen met de vorige bewoner en dan kon het geregeld worden. Nou, niet dus. Ze dachten er nog een slaatje uit te slaan, maar ja, dat dacht ik dus niet. Begonnen te dreigen het behang van de muren af te trekken en allemaal dat soort geintjes. Nou, leuk! Ik heb ze uiteindelijk maar succes gewenst met de boel eruithalen en de boel de boel gelaten. 4 dagen voor ik de sleutel zou krijgen ontving ik nog een SMSje over iets met een botte bijl door het huis en betalen enzo. Heerlijk ja, nog chanteren ook! Haal de boel er maar uit. Zo gezegd zo gedaan….

De dag dat ik de sleutel kreeg bonkte ‘t hart me ergens bovenin de keel. Hoe zou het huis erbij staan? Zouden ze de hele boel veruineerd hebben? Zouden ze zo gek zijn? Nee, dat zal toch niet? En gelukkig, het viel inderdaad mee. Ze hadden wat kwaaiigheid even wat behang van de muur getrokken op een paar plekken, maar dat was met een rol van hetzelfde behang en een beetje plaksel zo weer gefixt.

Daarna kwam de rest dus. Verhuizen… Dan denk je: Dat is slepen met rotzooi van A naar B en daar blijft het wel bij. Fout! Het gezeur er omheen is meer werk dan het hele verhuizen. Een Essent die me een voorschot van 8.000 euro voorrekent en dat na geklaag van mij nog ophoogt naar 20.000 kwam voorbij. Ook moest er nog even een timmerman, loodgieter, schilder en whatever langskomen omdat er een aantal dingen gewoon niet goed waren(op kosten van de verhuurder). Maar ja, toen woonde ik er al en dat gaf dus wel even wat gedoe. Nou, dan krijg je nog een Online internetverbinding die niet online te krijgen is. “Nee meneer, er moet een mannetje naar de centrale…. Hebben ze u beloofd dat die vandaag zou gaan? Nee hoor, gaat pas over een week. Succes ermee he!”. Nou, met dat soort dingen ben je dan lekker weken bezig. Genieten!

En dan ondertussen is er nog een fusie aangekondigd op het werk met een andere afdeling, is er nog een potje voetbal gaande en zijn er nog de nodige andere verplichtingen. Kortom: Hier, daar, zus, zo, links, rechts, omhoog, omlaag, ik weet het allemaal ook niet. Ik werd geleefd… Pas vanaf nu kom ik in een wat rustiger vaarwater. Nog een week of twee werken, dan vakantie. Een ding weet ik zeker: Ik ga genieten! Heerlijk met m’n cocktailtje op ‘t balkon! Master!

Project 365: (320/365) 25 juni: Decadent

Zo, als je dan toch een beetje decadent woont, moet je er ook een beetje decadent (verwaand, arrogant, zo je wilt…) bij kijken!

Yoh man!

Project 365: (319/365) 24 juni: Ooooohoooo Oranje!

Zo, vanavond mag Nederland weer spelen, het gaat weliswaar nergens om, maar de gekte is er niet minder om. Ik hoor dat het feest op de markt al in volle gang is en ik duik nu ook gauw achter de TV. Als ze winnen (en ook als ze verliezen?) feest in de stad! Ze zijn namelijk sowieso door!

Project 365: (318/365) 23 juni: TMF Awards

Zo, vandaag even een rondje gelopen om te kijken hoe de vlag erbij hing rond de opbouw van het TMF Awards terrein. Best uitgebreid allemaal. Ik kan er vast van meegenieten zaterdagavond

Project 365: (317/365) 22 juni: Schimmenspel

Rara wie zit daar achter het (geimproviseerde) gordijn voor de balkondeur? En waarom? Roept u maar!